روزبه 582 - 585 - 586 - 587 - 588 - 589 « ز » زبيده - 650 - 658 - زبيده دختر جعفر بن منصور عباسى دختر عمه و زوجه هارون - الرشيد نامش أمة العزيز است و لقبش . زبيده وى مادر محمد امين و از زنان مشهور و ثروتمند و خيّر زمان خود است كه آثار خير او از قناتها و سراىها در راه بين بغداد و مكه مشهور بوده است بقول ابن جبير « اگر آثار خير زبيده نبود راه بين بغداد و مكه طى نمىشد » وفات او در بغداد اتفاق افتاد . زديعه - 728 - 735 - زنى مكار زردشت ( پيامبر ) - 197 - 198 - 201 - 203 - 209 - 210 - 213 - 228 زياد - 359 - 360 - 361 - 643 - 644 - زياد بن ابيه از بزرگان دولت معاويه ( 1 - 53 ه ) بقولى پدرش عبيد ثقفى و بقول ديگر ابو سفيان است مادرش سميه كنيز حارث بن كلده اثقفى است نخست عبيد ثقفى كه غلام حارث بن كلده بود او را فرزند خواند . زياد زمان نبى اكرم را درك كرد ولى آن حضرت را نديد و در زمان ابو بكر اسلام آورد . ابتدا كاتب مغيرة بن شعبه بود و سپس كاتب ابو - موسى اشعرى شد . در زمان خلافت امير المؤمنين على عليه السلام به حكومت فارس رسيد و پس از شهادت على از رفتن به حضور معاويه امتناع كرد و در فارس متحصن شد . معاويه نامه‌اى نوشت و وى را پسر ابو سفيان و برادر خود خواند از اين تاريخ زياد مرد هوشمند و شجاع به معاويه پيوست از معتمدين او شد و تا پايان عمر در بصره و كوفه و ساير شهرهاى عراق حكومت كرد . از خطباى مشهور عرب و اول كسى است كه « اللّه » را بر سكه‌ها نقش زد و اسم روم را از روى آنها بزدود زيد شجاع 182 - 183 - « س » ساعد - 619 - 620 - 621 - سالم بن عبد اللّه بن عمر - 96 - 98 - 99 سالم بن عبد اللّه بن عمر بن الخطاب ( متوفى 106 ه ) از فقهاى سبعهء مدينه و از بزرگان تابعين است .